''Στο απόγειο της δόξας της, η ρωμαϊκή αυτοκρατορία ήταν τεραστία. . .
από τις αφρικανικές ερήμους ως τα σύνορα της βόρειας Αγγλίας.
Το ένα τέταρτο του παγκοσμίου πληθυσμού ζούσε και πέθαινε. . .
υπό την εξουσία του Καίσαρα.
Το χειμώνα του 180 μ.Χ. , η εκστρατεία του αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου. . .
κατά των βαρβαρικών φυλών της Γερμανίας έφτανε στο τέλος της.
Ένα τελευταίο οχυρό παραμένει εμπόδιο για τη νίκη των Ρωμαίων. . .
και την εξάπλωση της ειρήνης σε όλη την αυτοκρατορία.''
''Γερμανία''
Στρατηγέ.
Αδύνατοι και πεινασμένοι.
- Ακόμα τίποτα; - Ούτε ίχνος.
- Πόση ώρα λείπει; - Σχεδόν δυο ώρες.
- Θα γίνει μάχη; - Θα το μάθουμε σύντομα.
Στρατιώτη, σε διέταξα να μετακινήσεις μπροστά τους καταπέλτες.
- Δεν καλύπτει η ακτίνα τους. - Καλύπτει, καλύπτει.
- Ο κίνδυνος για το ιππικό . . . - Είναι αποδεκτός. Συμφωνούμε;
Είπαν όχι.
Ακίνητοι! Ακίνητοι!
Ο καθένας καταλαβαίνει ποτέ τον κατακτά ο άλλος.
Εσύ ,θα το καταλάβαινες, Κοντέ;
Αν θα το καταλάβαινα;
- Ισχύς και τιμή . - Ισχύς και τιμή .
Μόλις σας κάνω νόημα, να γίνει κόλαση.
Ετοιμάστε τους καταπέλτες.
Το ιππικό να ετοιμαστεί για έφοδο.
- Να ετοιμαστούν οι τοξότες. - Τοξότες!
- Επίθεση! - Επίθεση!
Fratres!
Μάξιμε!
Σε τρεις βδομάδες από τώρα, θα θερίζω τα χωράφια μου.
Φανταστείτε που θέλετε να είστε, και θα βρεθείτε εκεί.
Μείνετε στις θέσεις σας! Να με παρακολουθείτε!
Αν βρεθείτε μόνοι. . .
σε καταπράσινα λιβάδια με τον ήλιο καταπρόσωπο. . .
μην παραξενευτείτε.
Θα είστε στα Ηλύσια πεδία, και θα 'χετε πεθάνει!
Αδερφοί. . .
ότι κάνουμε στη ζωή . . .
αντηχεί στην αιωνιότητα.
Τραβήξατε!
Τραβάτε! Τραβάτε!
Οι καταπέλτες είναι έτοιμοι!
Τοξότες, βαλτέ τα τόξα στη φωτιά!
- Τα τόξα στη φωτιά! - Τα τόξα στη φωτιά!
Τοξότες, σκοπεύσατε!
Εκτοξεύσατε!
έτοιμοι όλοι!
Μείνετε στις θέσεις σας!
θέλξατε! Εκτοξεύσατε!
Εκτοξεύσατε! Εκτοξεύσατε!
Γεμίστε το και πάλι!
Μείνετε στις θέσεις σας!
θέλξατε! Εκτοξεύσατε!
Να με παρακολουθείτε!
Roma victor!
Πιστεύεις ότι όντως πεθαίνει;
Δέκα χρονιά τώρα πεθαίνει.
Αν όμως δεν πέθαινε στ' αλήθεια, δεν θα μας καλούσε.
Μπορεί απλώς να μας αναζήτησε.
Και τη Σύγκλητο; Δεν θα τους καλούσε αν δεν. . .
Ηρέμησε, Κόμοδε.
υστέρα από δυο βδομάδες ταξίδι, οι ραδιουργίες σου με κουράζουν.
Έλαβε την απόφαση του.
Θα την ανακοινώσει.
Θα ορίσει εμένα.
Το πρώτο που θα κάνω. . .
όταν. . .
θα τον τιμήσω με αγώνες ανταξίους της Μεγαλειότητας του.
Το πρώτο που θα έκανα εγώ τώρα, είναι ένα ζεστό μπάνιο.
Υψηλότατε;
Σχεδόν τελειώνουμε.
- Μεγαλειότατε. - Που είναι ο αυτοκράτορας;
Στο μέτωπο, Μεγαλειότατε. Λείπουν 19 μέρες.
Ακόμα στέλνουν τραυματίες.
Το άλογο μου.
Μεγαλειότατε.
Ένα φιλί;
΄Εδειξες ξανά την αξία σου, Μάξιμε.
Για τελευταία φορά, ας ελπίσουμε.
Δεν υπάρχει άλλος να πολεμήσουμε.
Πάντα έχεις κάποιο να πολεμήσεις.
Πως να ανταμείψω το μεγαλύτερο στρατηγό της Ρώμης;
Επίτρεψε μου να γυρίσω στο σπίτι μου.
Το σπίτι σου.
Εσένα τιμούν, Καίσαρα.
Για σένα το κάνουν, Μάξιμε. Εσένα τιμούν.
Την έχασα; Έχασα τη μάχη;
Έχασες τον πόλεμο.
Πατερά, συγχαρητήρια.
Θα θυσιάσω εκατό ταύρους για να τιμήσω το θρίαμβο σου.
Κράτα τους ταύρους.
Να τιμήσεις το Μάξιμο. Αυτός κέρδισε τη μάχη.
- Στρατηγέ. - Υψηλότατε.
Η Ρώμη σε χαιρετά κι εγώ σ' αγκαλιάζω σαν αδερφός.
Κράτησε παρά πολύ ,παλιέ μου φίλε.
- Υψηλότατε. - ΄Ελα, πατερά.
Πάρε το χέρι μου.
Νομίζω ότι είναι ώρα να φύγω.
Αλίμονο στη μοίρα της Ρώμης.
Καταπληκτική μάχη.
- Στρατηγέ. - Ζεις ακόμα;
- Ζω. - Πρέπει να έχουν όρεξη οι θεοί.
- Οι θεοί θα σ' αγαπάνε. - Βαλέριε.
Στο στρατόπεδο, στρατηγέ; ΄Η στη Ρώμη;
Σπίτι. Στη γυναίκα μου, το γιο μου, τα χωράφια μου.
Ο Μάξιμος αγρότης! Δυσκολεύομαι και να το φανταστώ.
Το χώμα ξεπλένεται πιο εύκολα απ' το αίμα, Κόϊντε.
- Να τος. - Υψηλότατε.
Ο Συγκλητικός, Γάϊος ο Συγκλητικός Φάλκο.
Να προσεχείς το Γάϊο. Τα παρουσιάζει όλα τόσο ρόδινα. . .
που θα ξυπνήσεις μια μέρα και θα λες : ''Δημοκρατία, Δημοκρατία.''
Ναι, γιατί ο χι; Η Ρώμη ιδρύθηκε σαν δημοκρατία.
Ναι, και στη δημοκρατία την εξουσία ασκεί η Σύγκλητος.
Βεβαίως, ο Γάϊος δεν επηρεάζεται απ' αυτά.
Εσύ , Στρατηγέ, ποιον υποστηρίζεις; Τον αυτοκράτορα ή τη σύγκλητο;
Ο στρατιώτης έχει το καλό να μπορεί. . .
να βλέπει τον εχθρό κατάματα.
Mε ένα ολόκληρο στρατό πίσω σου, εύκολα κανείς πολιτική .
Σας προειδοποίησα. Τώρα θα σας σώσω. Συγκλητικοί.
Ο Μάξιμος.
Θα χρειαστώ γενναίους άντρες σαν κι εσένα.
Τι μπορώ να κάνω για σένα, Υψηλότατε;
Ξέρεις να διατάζεις.
Εκτελούν τις διαταγές σου και κερδίζεις τη μάχη.
Η σύγκλητος συνωμοτεί και φλυαρεί, χαϊδεύει τα αφτιά και απογοητεύει.
Μάξιμε, πρέπει να σώσουμε τη Ρώμη από τους πολιτικούς, φίλε μου.
Μπορώ να σε υπολογίζω όταν έρθει η ώρα;
΄Οταν μου το επιτρέψει ο πατέρας σου, σκοπεύω να γυρίσω σπίτι μου.
Σπίτι; Κανείς δεν το κέρδισε πιο άξια από σένα.
Mη βολευτείς και πολύ . Μπορεί να σε καλέσω σύντομα.
Είναι εδώ η Λουσίλλα. Το ήξερες;
Δεν σ' έχει ξεχάσει.
Τώρα είσαι ο γενναίος.
Αχ, και να είχες γεννηθεί αγόρι!
Τι σπουδαίο Καίσαρα θα έκανες!
Πατέρα.
Θα ήσουν πολύ δυνατή .
Αναρωτιέμαι, θα ήσουν άραγε δίκαιη;
Θα ήμουν ο ,τι μου έχεις μάθει να είμαι.
Πως ήταν το ταξίδι σου;
Μακρύ .Κουραστικό .Γιατί με κάλεσες;
Χρειάζομαι τη δική σου βοήθεια και του αδερφού σου.
Βεβαίως.
Σ' αγαπάει. Πάντα σ' αγαπούσε.
Και...
τώρα θα σε χρειαστεί όσο ποτέ.
Φτάνει η πολιτική .
Ας κάνουμε πως εσύ είσαι μια λατρεμένη κόρη...
κι εγώ ένας καλός πατέρας.
Ωραίο παραμύθι, ψέματα;
Καλημέρα.
Χρειάζομαι τρία ακόμα αλόγα.
Δυο! Τρία!
Τέσσερα!
Ένα! Δύο!
Με ζήτησες, Καίσαρα;
- Καίσαρα; - Πες μου πάλι, Μάξιμε.
Γιατί βρισκόμαστε εδώ;
Για τη δόξα της αυτοκρατορίας, Μεγαλειότατε.
Μάλιστα.
Μάλιστα, θυμάμαι.
Βλέπεις αυτό το χάρτη, Μάξιμε;
Είναι ο κόσμος που δημιούργησα.
Επί 25 χρόνια. . .
κατακτούσα χώρες, αιματοκυλούσα, μεγάλωνα την αυτοκρατορία.
Από τότε που έγινα Καίσαρας, μόνο τέσσερα χρόνια είχαμε ειρήνη.
Τέσσερα χρόνια ειρήνης σε 20 ολόκληρα χρόνια.
Και προς τι όλα αυτά;
΄Εφερα το θάνατο. Τίποτα άλλο.
Καίσαρα, η ζωή σου...
Σε παρακαλώ. Σε παρακαλώ, μη με λες έτσι.
΄Ελα. Σε παρακαλώ.
΄Ελα να καθίσεις.
Ας μιλήσουμε μαζί...
ντόμπρα, σαν άντρες.
Μάξιμε, μίλα.
Πέντε χιλιάδες άντρες μου είναι στις παγωμένες λάσπες.
Τρεις χιλιάδες είναι τραυματίες.
Δυο χιλιάδες δεν θα φύγουν ποτέ από δω.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι πολέμησαν και πέθαναν άδικα.
Και τι θα πιστέψεις;
΄Οτι πολέμησαν για σένα και για τη Ρώμη.
Και τι είναι η Ρώμη;
΄Εχω δει αρκετό από τον υπόλοιπο κόσμο.
Είναι βίαιος, φρικτός και σκοτεινός. Η Ρώμη είναι το φως.
Κι όμως δεν έχεις πάει ποτέ.
Δεν έχεις δει πως έχει καταντήσει.
Πεθαίνω, Μάξιμε.
΄Οποιος βλέπει το τέλος του. . .
θέλει να ξέρει αν είχε νόημα η ζωή του.
Τι θα λένε για μένα στο μέλλον;
Θα μείνω γνωστός ως φιλόσοφος;
Πολεμιστής;
Τύραννος;
΄Η ο αυτοκράτορας που έδωσε ξανά στη Ρώμη τον αληθινό της εαυτό;
Κάποτε η Ρώμη ήταν ένα όνειρο.
΄Επρεπε να το ψιθυρίζεις.
Αν το έλεγες λίγο πιο δυνατά, εξαφανιζόταν. . .
τόσο εύθραυστο ήταν.
Φοβάμαι ότι δεν θα περάσει το χειμώνα.
Μάξιμε. . .
ας ψιθυρίσουμε τώρα...
μαζί, εσύ κι εγώ.
΄Εχεις ένα γιο.
Πες μου για το σπίτι σου.
Το σπίτι μου είναι στους λόφους στο Τρουχίλλο. Πολύ απλό μέρος.
Ανοιχτόχρωμες πέτρες που τις ψήνει ο ήλιος.
΄Ενας κήπος που μυρίζει βότανα τη μέρα. . .
γιασεμί το βράδυ.
Στην είσοδο έχει μια τεραστία λεύκα.
Συκιές, μηλιές, αχλαδιές.
Το χώμα, Μάρκο...μαύρο. Μαύρο, σαν τα μαλλιά της γυναίκας μου.
Αμπέλια στις νότιες πλαγιές, ελιές στις βορινές.
΄Αγρια αλογάκια παίζουν κοντά στο σπίτι. Ο γιος μου θέλει να τους μοιάσει.
- Πάει καιρός που έχεις να το δεις; - Δυο χρόνια, 264 μέρες και σήμερα.
Σε ζηλεύω, Μάξιμε.
Είναι καλό σπίτι. Αξίζει να πολεμήσεις για χάρη του.
΄Αλλη μια χάρη. . .
σου ζητώ πριν γυρίσεις σπίτι.
Τι θέλεις να κάνω, Καίσαρα;
Θέλω να γίνεις ο προστάτης της Ρώμης όταν πεθάνω.
Θα σε εξουσιοδοτήσω γι' αυτό το σκοπό μόνο. . .
να δώσεις πίσω την εξουσία στο λαό της Ρώμης. . .
και να θέσεις τέρμα στη διαφθορά που την ταλανίζει.
Δέχεσαι τη μεγάλη τιμή που σου προσφέρω;
Απ'το βάθος της καρδιάς μου, όχι.
Μάξιμε. . .
εσύ πρέπει να το κάνεις αυτό .
Καλυτέρα ένας έπαρχος, ένας συγκλητικός. . .
κάποιος που ξέρει την πόλη, που καταλαβαίνει την πολιτική της.
Εσύ δεν έχεις διαφθαρεί από την πολιτική .
- Κι ο Κόμοδος; - Ο Κόμοδος δεν είναι ηθικό άτομο.
Το ξέρεις από τότε που ήσουν νέος.
Ο Κόμοδος δεν μπορεί να διοικήσει.
Δεν πρέπει να διοικήσει.
Εσύ είσαι ο γιος που έπρεπε να έχω.
Ο Κόμοδος θα δεχτεί την απόφασή μου.
Ξέρει ότι ο στρατός σε υπακούει.
Χρειάζομαι λίγο χρόνο, Μεγαλειότατε.
Ναι.
Με τη δύση του ηλίου, ελπίζω να έχεις συμφωνήσει.
Και τώρα, αγκάλιασε με σαν γιος.
Και φέρε μου άλλη μια κουβέρτα.
- Ο πατέρας μου σε ευνοεί. - Κυρία μου.
- Παλιά δεν ήταν έτσι. - Πολλά αλλάζουν.
Πολλά. Όχι όλα.
Μάξιμε, σταμάτα.
΄Ασε με να δω το πρόσωπο σου.
- Φαίνεσαι αναστατωμένος. - ΄Εχασα πολλούς άντρες.
Τι σε ήθελε ο πατέρας μου;
Να μου ευχηθεί καλό ταξίδι πριν γυρίσω το σπίτι μου.
Λες ψέματα.
Ξέρω πάντα πότε λες ψέματα. Ποτέ δεν τα κατάφερνες καλά.
- Δεν απόκτησα ποτέ τη δική σου άνεση. - Αλήθεια.
Δεν χρειαζόταν όμως.
Η ζωή είναι πιο απλή για έναν στρατιώτη.
΄Η νομίζεις ότι είμαι άκαρδη;
Νομίζω ότι έχεις ταλέντο να επιβιώνεις.
Μάξιμε, σταμάτα.
Σου είναι τόσο δυσάρεστο που με ξαναβλέπεις;
΄Οχι. ΄Εχω κουραστεί απ' τις μάχες.
Στενοχωριέσαι που βλέπεις τον πατερά μου τόσο εύθραυστο.
Ο Κόμοδος περιμένει ότι θα τον χρίσει διάδοχο του εντός των ημερών.
Θα υπηρετήσεις τον αδερφό μου όπως υπηρέτησες τον πατέρα του;
Θα υπηρετώ πάντα τη Ρώμη.
Ξέρεις...
πάντα σε θυμάμαι στις προσευχές μου.
Ναι. Προσεύχομαι.
Λυπήθηκα για το θάνατο του άντρα σου. Τον θρήνησα.
- Ευχαριστώ. - ΄Εμαθα ότι έχεις ένα γιο.
Ναι. Τον Λούκιο.
΄Οπου να 'ναι κλείνει τα οχτώ.
Κι ο δικός μου είναι σχεδόν οχτώ.
Σ' ευχαριστώ για τις προσευχές σου.
Προπάτορες μου, τη συμβουλή σας ζητώ.
Ευλογημένη μητέρα, πες μου την επιθυμία των θεών.
Ευλογημένε πατερά, προστάτευσε με το σπαθί τη γυναίκα και το γιο μου.
Ψιθύρισε τους ότι ζω μόνο και μόνο για να τους αγκαλιάσω ξανά.
Προπάτορες μου, σας τιμώ...
και θα προσπαθήσω να ζήσω με την αξιοπρέπεια που μου μάθατε.
Κικέρων.
Δεν είναι δύσκολο να κάνεις το καθήκον σου;
Καμιά φορά κάνω ότι θέλω να κάνω.
Τις άλλες φορές κάνω ότι πρέπει να κάνω.
Τελικά, μπορεί να μην μπορέσουμε να γυρίσουμε σπίτι.
Είσαι έτοιμος να κάνεις το καθήκον σου για τη Ρώμη;
Ναι, πατέρα.
Δεν θα γίνεις αυτοκράτορας.
Ποιος σοφός και ηλικιωμένος θα πάρει τη θέση μου;
Θα μεταβιβάσω την εξουσία μου στον Μάξιμο. . .
προσωρινά...
ώσπου να αναλάβει την εξουσία και πάλι η σύγκλητος.
Η Ρώμη θα ξαναγίνει δημοκρατία.
- Στο Μάξιμο. - Ναι.
Σε απογοητεύει η απόφαση μου;
Μού έγραψες κάποτε...
απαριθμώντας τις τέσσερις σημαντικές αρετές.
Σοφία, δικαιοσύνη. . .
καρτερικότητα. . .
και εγκράτεια.
Διάβασα τον κατάλογο, και δεν είχα καμιά απ' αυτές.
΄Εχω όμως άλλες αρετές, πατέρα.
Φιλοδοξία.
Μπορεί να είναι αρετή όταν θες να είσαι ο καλύτερος.
Επινοητικότητα. Κουράγιο.
΄Iσως όχι στο πεδίο της μάχης, αλλά...
το κουράγιο έχει πολλές μορφές.
Αφοσίωση στην οικογένεια μου. . .
και σ' εσένα.
Καμιά από τις αρετές μου δεν ήταν στον κατάλογο σου.
Ακόμα και τότε ήταν σαν να μη με ήθελες γιο σου.
Υπερβάλλεις.
΄Εψαξα στα πρόσωπα των θεών. . .
τρόπους να σ' ευχαριστήσω, να σε κάνω περήφανο.
΄Ενας καλός σου λόγος...
μια θερμή αγκαλιά...
αν μ' έσφιγγες δυνατά στο στήθος σου...
θα ήταν σαν να έμπαινε ο ήλιος στην καρδιά μου για χίλια χρόνια.
Τι μισείς τόσο σ' εμένα;
Και τίποτα δεν ήθελα πιο πολύ . . .
απ' το να φανώ αντάξιος σου, Καίσαρα.
- Πατέρα. - Κόμοδε.
Το δικό σου λάθος σαν γιος. . .
είναι η δική μου αποτυχία σαν πατέρας.
΄Ελα.
Πατέρα.
Θα έσφαζα τον κόσμο όλο. . .
αν ήταν να μ' αγαπήσεις έτσι!
Μάξιμε, ο αυτοκράτορας σε χρειάζεται. Επειγόντως.
Θρήνησε μαζί μου, αδερφέ μου. Ο σπουδαίος πατέρας μας πέθανε.
Πως πέθανε;
Οι γιατροί είπαν ότι δεν υπέφερε.
΄Εσβησε η ανάσα του μες στον ύπνο του.
Πατέρα.
Ο αυτοκράτορας σου σου ζητά την αφοσίωση σου, Μάξιμε.
Σφίξε το χέρι μου.
Το προσφέρω μόνο μια φορά.
Κόϊντε.
Χαίρε, Καίσαρα.
Πρέπει να μιλήσω στην σύγκλητο. Χρειάζομαι τη συμβουλή τους.
Ξύπνησε τον Γαιο και τον Φαλκο.
- Το ξίφος. - Το ξίφος.
Μάξιμε, πρόσεχε, σε παρακαλώ. Αυτό δεν ήταν φρόνιμο.
Φρόνιμο; Ο αυτοκράτορας δολοφονήθηκε.
Ο αυτοκράτορας πέθανε από φυσικό θάνατο.
-Γιατί είσαι οπλισμένος, Κοιντε; -Φρουροί!
Σε παρακαλώ, μη φέρεις αντίσταση, Μάξιμε.
Λυπάμαι. Ο Καίσαρας έλαβε την απόφαση του.
Πηγαίνετε τον μακριά ως την αυγή...
και μετά εκτελέστε τον.
Κοιντε, κοίτα με. Κοίτα με!
Υποσχέσου ότι θα φροντίσεις την οικογένεια μου.
Θα τους συναντήσεις στην άλλη ζωή.
Γονάτισε.
Ευλογημένε πατέρα, φρόντισε τη γυναίκα και το γιο μου.
Ψιθύρισε τους ότι ζω μόνο για vα τους αγκαλιάσω ξανά.
Δώσε μου τουλάχιστον έναν καθαρό θάνατο.
Θάνατο αντάξιο στρατιώτη.
Η παγωνιά, καμιά φορά, κάνει το ξίφος να κολλάει.
Πραιτοριανέ!
- Ποσό καιρό έχεις vα το δεις; - Δυο χρόνια, 264 μέρες και σήμερα.
Ευλογημένε πατέρα, προστάτευσε με το σπαθί τη γυναίκα και το γιο μου.
Πες τους ότι ζω για vα τους αγκαλιάσω ξανά. Τίποτα άλλο δεν μετράει.
Πες τους ότι ζω μόνο και μόνο για vα τους αγκαλιάσω ξανά. . .
διότι τίποτα άλλο δεv μετράει.
Μπαμπά! Μπαμπά!
Μην πεθάνεις.
Θα τους συvαvτήσεις ξανά.
'Όχι σύντομα.
Μη. Θα στο καθαρίσουν. Περίμενε και θα δεις.
Μην πεθάνεις.
Θα σε δώσουν στα λιοντάρια.
Αξίζουν πιο πολλά από μας.
Είναι καλυτέρα τώρα;
Καθαρό . Βλέπεις;
''Ζουκαμπαρ Ρωμαϊκή Επαρχία''
Πρόξιμε!
Παλιόφιλε!
΄Οποτε είσαι εδώ είναι σπουδαία μέρα...
σήμερα όμως είναι η πιο τυχερή σου μέρα.
Οι καμηλοπαρδάλεις που μου που πούλησες...
δεν ζευγαρώνουν.
Τριγυρνάνε και τρώνε...
μα δεν ζευγαρώνουν.
Μού πούλησες. . .
καμηλοπαρδάλεις αδερφές.
- Θέλω πίσω τα λεφτά μου. - Αποκλείεται.
Θα σου κάνω ειδική τιμή.
Για ποιο πράγμα;
Είδες την καινούργια πραμάτεια μου; ΄Ελα να δεις.
Παλεύει κανείς απ' αυτούς; Διοργανώνω έναν αγώνα πάλης.
Μερικοί είναι καλοί για να πολεμούν, κι άλλοι για να πεθαίνουν.
Χρειάζεσαι κι απ' τους δυο, μου φαίνεται.
Σήκω πάνω.
Τι δουλειά έκανες;
΄Ημουν κυνηγός.
Τον αγόρασα σ' ένα ορυχείο άλατος στην Καρχηδόνα.
Κάτσε κάτω.
Σημάδι της λεγεώνας.
- Λιποτάκτης. - Μπορεί. Ποιος νοιάζεται όμως;
- Είναι Ισπανός. - Θα πάρω έξι.
- Σου δίνω χίλια. - Χίλια;
Ο Νουμιδος μόνο κάνει 2.000.
Αυτοί οι σκλάβοι δεν κάνουν τίποτα.
Μια χαρά είναι όλοι.
Περίμενε, περίμενε. Περίμενε!
Να το συζητήσουμε.
Σου δίνω 2.000...
και τέσσερις για τα ζώα.
Συνολο,5.000 για τον παλιόφιλο σου.
Ελάτε! Πόση ώρα θα κάνω να πάω σπίτι μου;
Είμαι ο Προξιμος.
Θα είμαι πιο κοντά σας τις επόμενες μέρες. . .
που θα είναι οι τελευταίες της μίζερης ζωης σας...
απ' ότι ήταν η μάνα σας, που σας έφερε σ' αυτό τον κόσμο.
Δεν σας πλήρωσα τόσα λεφτά για την παρέα σας.
Πλήρωσα για να κερδίσω απ' το θάνατο σας.
Κι όπως η μάνα σας ήταν μαζί σας στην αρχή της ζώνης σας...
έτσι θα είμαι κι εγώ στο τέλος της.
Κι όταν πεθάνετε, γιατί θα πεθάνετε...
το ταξίδι σας θα γίνει υπό τον ήχο...
Μονομάχοι...
σας χαιρετώ.
- Κόκκινο. - Κόκκινο.
Κίτρινο.
Καλώς.
- Κόκκινο. - Κόκκινο.
Ισπανέ.
Αρκετά προς το παρόν!
Θα έρθει η ώρα του.
Επόμενος.
Ισπανέ.
Γιατί δεν παλεύεις;
΄Ολοι πρέπει να παλεύουμε.
Αυτό είναι σημάδι των θεών σου;
Δε θα τους εξοργίσει;
Οι θεοί σε ευνοούν.
Το κόκκινο είναι το χρώμα των θεών.
Θα χρειαστείς τη βοήθεια τους σήμερα.
Μερικοί πιστεύετε ότι δεν θα παλέψετε. . .
κι άλλοι ότι δεν μπορείτε.
΄Ετσι λένε όλοι...
μέχρι να βγουν στην αρένα.
Ακούστε.
Θανατος!Θανατος!Θανατος!
Χώστε αυτό στη σάρκα του άλλου.
Θα σας χειροκροτήσουν και θα τους ενθουσιάσετε.
Κι εσείς...
μπορεί να αρχίσετε να τους συμπαθείτε...
γι' αυτό.
Στο τέλος...
όλοι θα πεθάνουμε.
Δυστυχώς, δεν επιλέγουμε τον τρόπο, αλλά...
μπορούμε να αποφασίσουμε πως θα το πετύχουμε...
για να μας θυμούνται...
σαν άντρες.
Αριστερά, σηκώστε τις ασπίδες σας!
Δεξιά, σηκώστε τα σπαθιά σας!
Θανατος!Θανατος!Θανατος!
Ζευγάρωσε τους... κόκκινο με κίτρινο.
Επόμενος!
Κουνηθείτε!
- Φύγε! - Δεν θα μας διοικήσεις ποτέ, Κόμοδε!
Μπαίνει στην Ρώμη σαν ήρωας. Τι έχει όμως κατακτήσει;
Δώσε του χρόνο, Γρακχε. Είναι νέος.
Νομίζω ότι μπορεί να τα καταφέρει μια χαρά.
Για τη Ρώμη η για σένα;
Πήγαινε στη μητέρα σου, Λουκιε. Πολύ θα χαρεί.
Λουκιε!
Μητέρα!
Χαίρε, Καίσαρα.
Συγκλητικοί.
Η Ρώμη χαιρετά το νέο της αυτοκράτορα.
Οι πιστοί σου υπήκοοι σε καλωσορίζουν, Υψηλότατε.
Σ' ευχαριστώ, Φαλκο.
Κι εκ μέρους των πιστών υπηκόων, ελπίζω να μην κόστισε πολύ.
-Καίσαρα. -Γρακχε.
Η Ρώμη χαίρεται που επέστρεψες, Καίσαρα.
Υπάρχουν πολλά θέματα που χρειάζονται τη φροντίδα σου.
Ησυχία, παρακαλω!Ησυχία!
Η σύγκλητος, για να σε καθοδηγήσει, ετοίμασε μια σειρά πρωτόκολλα. . .
όπου σου εκθέτει τα πολλά προβλήματα της πόλης...
με πρώτο το πρόβλημα δημόσιας υγείας στην ελληνική συνοικία...
για να εξαλειφθεί η πανούκλα που έχει εξαπλωθεί στην περιοχή.
Οποτε, αν ο Καίσαρας...
Mα δεν βλέπεις, Γρακχε;
Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα.
Ο πατέρας μου περνούσε το χρόνο του μελετώντας...
βιβλία και φιλοσοφία.
Τις τελευταίες του ώρες διάβαζε πάπυρους της συγκλήτου.
Και είχε ξεχάσει το λαό.
Mα η σύγκλητος είναι ο λαός, Μεγαλειότατε...
εκλέγεται από το λαό να μιλάει για το λαό.
Αμφιβάλλω αν πολλοί απ' το λαό τρώνε τόσο καλά όσο εσύ, Γράκχε...
ή έχουν τις θαυμάσιες ερωμένες σου, Γαιε.
Νομίζω ότι καταλαβαίνω το λαό μου.
Τότε θα ήταν καλό να μας διδάξει κι εμάς ο Καίσαρας...
από τη μεγάλη του εμπειρία.
Εγώ το λέω αγάπη.
Είμαι ο πατέρας τους.
Ο λαός είναι τα παιδιά μου.
Θα τους πάρω στην αγκαλιά μου και θα τους κρατήσω σφιχτά.
΄Εχεις ποτέ αγκαλιάσει κανένα που πεθαίνει από πανούκλα;
΄Οχι,αλλα αν με διακόψεις ξανά...
να είσαι σίγουρος ότι θα το κάνεις εσύ.
Συγκλητικέ μου, ο αδερφός μου είναι πολύ κουρασμένος.
Δώσε σ' εμένα τον κατάλογο.
Ο Καίσαρας θα κάνει ότι χρειάζεται η Ρώμη.
Κυρία μου,οπως πάντα...
και το παραμικρό σου νόημα απαιτεί υπακοή.
Ποιος τολμάει να μου κάνει μαθήματα;
Κόμοδε, η σύγκλητος έχει το σκοπό της.
Τι σκοπό; Δεν κάνουν άλλο από το να μιλάνε.
Πρέπει να είμαστε μόνο...
εσύ κι εγώ...
και η Ρώμη.
Ούτε να το σκέφτεσαι.
Θα υπάρχει πάντα η σύγκλητος.
Η Ρώμη έχει αλλάξει.
Την αυτοκρατορία πρέπει να τη διοικεί ο αυτοκράτορας.
Βεβαίως, άφησε όμως στο λαό τις...
Αυταπάτες του;
Τις παραδόσεις του.
Ο πατέρας μου πολέμησε τους βάρβαρους...
Ο ίδιος είπε ότι δεν κατάφερε τίποτα. Ο λαός όμως τον λάτρευε.
Ο λαός πάντα λατρεύει τις νίκες.
Γιατί;
Δεν είδαν τις μάχες.
Τι τους νοιάζει η Γερμανία;
Τους νοιάζει το μεγαλείο της Ρώμης.
Το μεγαλείο της Ρώμης.
Και τι είναι αυτό;
Mια ιδέα...
το μεγαλείο.
Το μεγαλείο είναι όραμα.
Ακριβώς. ΄Οραμα.
Δεν το βλέπεις, Λουσίλλα;
Θα τους δώσω ένα όραμα για τη Ρώμη, και θα με λατρεύουν γι' αυτό.
Θα ξεχάσουν σύντομα τα κηρύγματα κάποιων βαρετών γερόντων.
Θα δώσω στο λαό το μεγαλύτερο όραμα της ζωής του.
Λευκό και κόκκινο κρασί για την απόλαυση του ποτού!
Αγώνες.
Εκατό πενήντα μέρες αγώνες.
Είναι πιο έξυπνος απ' ότι νόμιζα.
΄Εξυπνος!
Ολόκληρη η Ρώμη θα τον κορόιδευε...
αν δεν φοβόταν τους πραιτοριανούς.
Φόβος και θαυμασμός... ο τέλειος συνδυασμός.
Πιστεύεις ότι θα γοητεύσει το λαό με κάτι τέτοιο;
Νομίζω ότι ξέρει καλά τη Ρώμη.
Η Ρώμη είναι ο όχλος.
Δώσε τους μαγεία και τους διασκεδάζεις.
Παρ' τους την ελευθερία τους, κι ακόμα θα ουρλιάζουν.
Η καρδιά της Ρώμης δεν χτυπά...
στα μάρμαρα της συγκλήτου.
Χτυπά στην άμμο του Κολοσσαίου.
Θα τους δώσει θάνατο...
και θα τον λατρέψουν γι' αυτό.
Ισπανέ.
Δεν διασκεδάζετε;
Γι'αυτό δεν είστε εδώ;
Iσπανός! Ισπανός!
Τι θέλεις;
Κορίτσι;
Αγόρι;
Εσύ με κάλεσες.
Ναι, εγώ σε κάλεσα.
Είσαι καλός, Ισπανέ, μα όχι τέλειος.
Θα μπορούσες να ήσουν καταπληκτικός.
Με θέλουν να σκοτώνω και σκοτώνω.
Αρκεί.
Μπορεί να αρκεί στις επαρχίες, όχι όμως στη Ρώμη.
Ο νεαρός αυτοκράτορας...
έχει οργανώσει μια σειρά θεάματα...
προς τιμή του πατέρα του...
του Μάρκου Αυρηλίου.
΄Εχει πλάκα τελικά...
αν σκεφτείς ότι ο Μάρκος Αυρήλιος...
ο σοφός, ο παντογνώστης Μάρκος Αυρήλιος...
μας είχε διώξει.
Τελικά, ύστερα από πέντε χρόνια που φυτοζωούμε...
σε ψωριάρικα χωριά...
θα γυρίσουμε επιτέλους πίσω εκεί που ανήκουμε...
στο Κολοσσαίο.
Πρέπει να δεις το Κολοσσαίο, Ισπανέ.
Πενήντα χιλιάδες Ρωμαίοι...
παρακολουθούν κάθε κίνηση του σπαθιού σου...
πρόθυμο να δώσει το χτύπημα του θανάτου.
Η ησυχία πριν χτυπήσεις...
και η βουή μετά.
Ξεσπάει.
Ξεσπάει σαν...
σαν καταιγίδα...
λες και είσαι ο ίδιος ο θεός της καταιγίδας.
΄Ησουν ποτέ μονομάχος;
Ναι.
Και κέρδισες την ελευθερία σου;
Πολλά χρόνια πριν, ο αυτοκράτορας...
μου χάρισε ένα ροθvτις.
Είναι ένα ξύλινο σπαθί.
Σύμβολο της ελευθερίας σου.
Με άγγιξε στον ώμο και ήμουν ελεύθερος.
Γνώρισες τον Μάρκο Αυρήλιο;
Δεν είπα ότι τον γνώρισα. Είπα ότι με άγγιξε στον ώμο.
Με ρώτησες τι ήθελα.
Κι εγώ θέλω να σταλθώ μπροστά στον αυτοκράτορα...
όπως κι εσύ .
΄Ακουσε με, τότε.
Μάθε από εμένα.
Δεν ήμουν ο καλύτερος επειδή σκότωνα γρήγορα.
΄Ημουν ο καλύτερος επειδή το πλήθος με λάτρευε.
Κέρδισε το πλήθος...
και θα κερδίσεις την ελευθερία σου.
Θα κερδίσω το πλήθος.
Θα τους δώσω θέαμα που δεν θα έχουν ξαναδεί.
Λοιπόν, Ισπανέ, θα πάμε μαζί στη Ρώμη...
και θα βουτήξουμε στο αίμα...
κι η μεγάλη πουτάνα θα μας βυζάξει...
μέχρι που θα χορτάσουμε και δε θα θέλουμε άλλο.
Και τότε...
αφού θα 'χουν πεθάνει πολλοί...
ίσως κερδίσεις την ελευθερία σου.
Ορίστε.Παρε αυτό.
Κάπου εκεί πέρα μακριά...
είναι τα μέρη μου...
το σπίτι μου.
Η γυναίκα μου μαγειρεύει.
Οι κόρες μου φέρνουν νερό απ' το ποτάμι.
Θα τις ξαναδώ ποτέ;
Μάλλον όχι.
Πιστεύεις ότι θα τις ξαναδείς όταν πεθάνεις;
Νομίζω.
Εγώ όμως...
θα πεθάνω σύντομα.
Αυτές θα κάνουν πολύ καιρό.
Θα πρέπει να περιμένω.
Θα περιμένεις όμως!
Φυσικά.
Εμένα...
η γυναίκα μου...
κι ο γιος μου...
με περιμένουν κιόλας.
Θα τους ξαναβρείς.
΄Οχι όμως σύντομα.
΄Οχι,εκτος και...
΄Οχι σύντομα.
Να το.
΄Εξω!
΄Αντε!΄Αντε!΄Εξω!
Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω, παλιόφιλε.
Φέρε μου γούρι.
΄Εχεις ξαναδεί κάτι τέτοιο;
Δεν ήξερα ότι ο άνθρωπος μπορούσε να χτίσει τέτοια.
Κέρδισε το πλήθος.
Μπείτε μέσα! Κουνηθείτε!
Μέσα!
Κοιμάται τόσο γλυκά επειδή τον αγαπάνε.
΄Ελα, αδερφέ μου. Είναι αργά.
Θα κάνω τη Ρώμη το θαύμα των θαυμάτων.
Αυτό δεν καταλαβαίνει ο Γρακχος και οι φίλοι του.
΄Ολοι μου οι πόθοι πάνε να μου σπάσουν το κεφάλι.
Πιες αυτό το τονωτικό.
Νομίζω ότι έφτασε η ώρα.
Θα μπορούσα να αναγγείλω τη διάλυση της συγκλήτου...
στους εορτασμούς προς τιμή του πατέρα μας.
Πιστεύεις ότι πρέπει να το κάνω;
Είναι έτοιμος ο λαός;
Νομίζω ότι πρέπει να ξεκουραστείς τώρα.
Θα μείνεις μαζί μου;
Ακόμα φοβάσαι το σκοτάδι, αδερφέ μου;
Ναι.
Πάντα.
- Μείνε μαζί μου απόψε. - Ξέρεις ότι δεν θα μείνω.
Φίλησε με, τότε.
Κοιμήσου, αδερφέ μου.
΄Ελα!
Πάρε με.
Εντάξει, αρκετά.
Ο αυτοκράτορας θέλει μάχες, μα δε θυσιάζω τους καλούς μου άντρες.
Ο λαός θέλει μάχες, κι αυτοκράτορας τους τις δίνει.
-Σου έτυχε η μάχη της Καρχηδόνας. -Το μακελειό της Καρχηδόνας.
Γιατί δεν πάτε στη φυλακή, να μαζέψετε ζητιάνους και κλέφτες;
Το 'χουμε κάνει ήδη.
Αν θες τους καλύτερους μονομάχους σε όλη την αυτοκρατορία...
τότε θέλω τα διπλά.
Θα πάρεις ο ,τι λέει το συμβόλαιο, αλλιώς ακυρώνεται.
Δεν σ' αρέσει;
Να ξαναχωθείς τότε στην σκατότρυπα απ' όπου ήρθες.
Κάσιε, σε παρακαλώ! Κάσιε!
Μονομάχε, εσύ είσαι ο Ισπανός που λένε;
Ναι.
΄Ελεγαν ότι είσαι γίγαντας.
΄Ελεγαν ότι διαλύεις με το ένα χέρι το κεφάλι ενός άντρα.
΄Αντρα; ΄Οχι.
Παιδιού .
- ΄Εχει καλά αλόγα στην Ισπανία; - Απ' τα καλύτερα.
Αυτό είναι ο Αρζεντο...
κι αυτο,ο Σκαρτο.
΄Ηταν τα άλογα μου.
Μου τα πήραν.
M' αρέσεις, Ισπανέ. Θα σε υποστηρίξω.
-Σ' αφήνουν να βλέπεις αγώνες; -Ο θείος λέει ότι με κάνουν δυνατό .
-Κι ο πατέρας σου, τι λέει; -Ο πατέρας μου έχει πεθάνει.
΄Αρχοντα Λουκιε, να πηγαίνουμε.
Πρέπει να φύγω.
Λούκιο σε λένε;
Λούκιο Βέρο,οπως τον πατέρα μου.
Πιο χαμηλά!
Κλαύδιε!
- Ναι; - Κι άλλες ασπίδες.
΄Οταν μπει ο αυτοκράτορας...
να σηκώσετε τα όπλα σας, να τον χαιρετήσετε...
και να μιλάτε όλοι μαζί.
Να στέκεστε απέναντι του...
και να μην του γυρίσετε ποτέ την πλάτη.
Πηγαίνετε,και να πεθάνετε ένδοξα.
Χαίρε, παντοδύναμε Καίσαρα!
Καίσαρας!Καίσαρας! Καίσαρας!Καίσαρας!
Οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν!
Σήμερα...
επιστρέφουμε στην καθαγιασμένη αρχαιότητα...
για να σας προσφέρουμε μια αναπαράσταση...
από τη δεύτερη πτώση της παντοδύναμης Καρχηδονας!
Στη γυμνή κοιλάδα της Ζάμα. . .
περίμενε η ανίκητη στρατιά...
του βαρβάρου Αννίβα.
΄Αγριοι μισθοφόροι και πολεμιστές...
απ' όλα τα κτηνώδη έθνη...
ηττήθηκαν αλύπητα...
κατατροπώθηκαν...
κατακτήθηκαν.
Ο αυτοκράτορας σας...
σας παραδίδει μετά χαράς...
τις ορδές των βαρβάρων!
΄Εχει κάνει κανείς στο στρατό;
Ναι.Εγω ήμουν μαζί σου στη Βιντομπονα.
Μπορείς να με βοηθήσεις.
΄Ο,τι κι αν βγει απ' τις πύλες. . .
θα το νικήσουμε, αν συνεργαστούμε.
Καταλάβατε;
Αν συνεργαστουμε,θα επιζήσουμε.
Ο αυτοκράτορας μετά χαράς σας παρουσιάζει τους λεγεωνάριους...
του Σκιπίωνα του Αφρικανού !
Σκοτώστε τους!
Θανατος!Θανατος!Θανατος!
΄Ολοι μαζί κοντά!
΄Ολοι μαζί!
Στιχηδον!Στιχηδον!
- Ξέγραψε τους άντρες σου. - Δε θα τα καταφέρεις.
Ενώστε τις ασπίδες σας! ΄Ολοι ένα σώμα!
Κρατηθείτε!
΄Ενα σώμα!
Μπράβο!
Κρατηθείτε!
Σκύψατε χαμηλα!Σκυψτε χαμηλά!
Ναι!
Χαγκεν!
Εσείς κοιτάτε την άμαξα! Κι εσείς εδω,εμενα!
Γρήγορα!
- Βγείτε! - Γρήγορα!
Μάξιμε!
Εφ ενός ζυγου!Εφ ενός ζυγού!
Κερδίσαμε!
Μήπως δεν ξέρω καλά ιστορία, Κάσιε...
Δεν έπρεπε οι βάρβαροι να ηττηθούν στην Καρχηδονα;
Μάλιστα, Μεγαλειότατε.
Συγγνώμη, Μεγαλειότατε.
΄Οχι,μου άρεσε η έκπληξη.
Ποιος είναι αυτός;
Τον λένε Ισπανό, Μεγαλειότατε.
- Θέλω να τον συναρτήσω. - Μάλιστα.
Ζήτω οι βάρβαροι!
Εμπρος!Προσοχη!
Αφήστε τα όπλα σας.
Μονομάχε, σε ζήτησε ο αυτοκράτορας.
Είμαι στην διάθεση του.
Σήκω πανω.Σηκω πάνω.
Αξίζεις τη φήμη σου, Ισπανέ.
Δεν νομίζω ότι υπήρχε ποτέ μονομάχος άξιος σου.
Ο νεαρός εδώ λέει ότι είσαι σαν τον ΄Εκτορα.΄Η μήπως τον Ηρακλή ;
Γιατί δεν αποκαλύπτεται ο ηρωας και να μας πει το όνομα του;
΄Εχεις όνομα;
Μονομάχος, είναι το όνομα μου.
Πως τολμάς να μου γυρίζεις την πλάτη;
Δούλε!
Βγάλε την περικεφαλαία σου και πες μου το όνομα σου.
Το όνομα μου είναι Μάξιμος Δέκιμος Mερίντιος...
διοικητής της στρατιάς του βορρά...
στρατηγός των Ολβίων Λεγεώνων...
πιστός υπηρέτης του αληθινού αυτοκράτορα, Μάρκου Αυρηλίου...
πατέρας γιου δολοφονημένου...
άντρας γυναίκας δολοφονημένης...
και θα πάρω την εκδίκηση μου, σ'αυτη τη ζωή η την άλλη.
Φρουροί!
Να ζησει!Να ζήσει! Να ζησει!Να ζήσει!
Φρουροί,αναπαυση!
Mαξιμος!Mαξιμος! Mαξιμος!Mαξιμος!
Γιατί ζει ακόμα;
Δεν ξέρω.
Δεν έπρεπε να ζει.
΄Εχω θυμώσει.
΄Εχω θυμώσει τρομερά.
΄Εκανα ο ,τι έπρεπε να κάνω.
Αν γινόταν ότι ήθελε ο πατέρας, η αυτοκρατορία θα διαλυόταν.
Το καταλαβαίνεις;
Τι ένιωσες όταν τον είδες;
Δεν ένιωσα τίποτα.
Σε πλήγωσε πολυ,ετσι δεν είναι;
΄Οχι περισσότερο απ' ότι τον πλήγωσα εγώ.
Μού είπαν ψέματα στη Γερμανία.
Μού είπαν ότι ήταν νεκρός.
Αν μου είπαν ψέματα, δεν με σέβονται.
Κι αν δεν με σέβονται, πως μπορούν να με αγαπήσουν ποτέ;
Τότε, πρέπει να πεις στις λεγεώνες...
ότι η προδοσία τους...
δεν θα μείνει ατιμώρητη.
Καημένη αδερφούλα!
Δεν θα 'θελα να ήμουν εχθρός σου.
Τι θα κάνεις;
Από δω.
Πλούσιες κυρίες πληρώνουν καλά τη συντροφιά γενναίων ηρώων.
΄Ηξερα ότι ο αδερφός σου θα μου έστελνε δολοφόνους.
Δεν φανταζόμουν όμως ότι θα έστελνε τον καλύτερο του.
Μάξιμε, δεν το ξέρει.
Σταύρωσαν και έκαψαν την οικογένεια μου ζωντανή.
- Δεν ήξερα τίποτα... - Μη μου λες ψέματα!
Τους θρήνησα.
΄Οπως θρήνησες τον πατέρα σου; ΄Οπως θρήνησες τον πατέρα σου;
Από κείνη τη μέρα, ζω συνέχεια μες στο φόβο.
Να μην μπορώ να θρηνήσω τον πατέρα μου εξαιτίας του αδερφού μου.
Να ζω με τον τρόμο κάθε ώρα και στιγμή...
επειδή ο γιος μου είναι διάδοχος στο θρόνο.
Ω,ναι,θρηνησα.
Ο γιος μου...
ήταν αθώος.
Το ίδιο κι ο δικός μου.
Πρέπει να πεθάνει κι ο δικός μου, για να με εμπιστευτείς;
Τι σημασία έχει για σένα αν σε εμπιστευτώ η όχι;
Οι θεοί σε γλίτωσαν. Δεν καταλαβαίνεις;
Σήμερα, είδα ένα δούλο να γίνεται πιο δυνατός απ' τον αυτοκράτορα.
Οι θεοί με γλίτωσαν;
Και είμαι στο έλεος τους, για να διασκεδάζω τον όχλο.
Αυτό είναι δύναμη.
Ο όχλος είναι η Ρωμη.΄Οσο τον ελέγχει ο Κόμοδος, ελέγχει τα πάντα.
΄Ακουσε με.
Ο αδερφός μου έχει εχθρούς, κυρίως στη σύγκλητο.
΄Οσο όμως τον ακολουθεί ο λαός...
κανείς δεν τόλμησε να του αντισταθεί, εκτός από σένα.
Διαφωνούν μαζί του κι όμως δεν κάνουν τίποτα.
Υπάρχουν πολιτικοί που αφιέρωσαν τη ζωή τους στη Ρώμη.
΄Ενας κυρίως.
Θα τον συναντήσεις, αν το κανονίσω;
Δεν καταλαβαίνεις;
Μπορεί να πεθάνω στο κελί απόψε η στην αρένα αύριο.
Είμαι δούλος!
Τι μπορώ να αλλάξω εγώ;
Αυτός θέλει ότι θέλεις κι εσύ .
Βαλ' τον τότε να σκοτώσει τον Κόμοδο.
Γνώριζα κάποτε έναν άντρα...
ευγενη,με αρχές...
που αγαπούσε τον πατέρα μου...
και ο πατέρας μου τον αγαπούσε κι αυτός.
Υπηρετούσε πιστά τη Ρώμη.
Αυτός ο άντρας χάθηκε.
Ο αδερφός σου έκανε καλά τη δουλειά του.
΄Ασε με να σε βοηθήσω.
Ναι...
μπορείς να με βοηθήσεις.
Ξέχνα ότι με ήξερες...
και μην ξαναρθείς εδώ ποτέ.
Φρουρέ! Η κυρία έχει τελειώσει.
Μάξιμε.
Διοικούσες λεγεώνες; Κέρδισες πολλές μάχες;
Στη Γερμανία;
Σε πολλές χώρες.
Στρατηγέ!
΄Εχεις σπουδαίο όνομα.
Πρώτα πρέπει να σκοτώσει το όνομα σου και μετά εσένα.
Ναι.Τελικα,αυτο θα γίνει.
- Συγκλητικέ Γαιε. - Χαίρε.
Συγκλητικέ Γρακχε.
Δε σε βλέπουμε συχνά να συμμετέχεις στα θεάματα του χυδαίου πλήθους.
Δεν προσποιούμαι ότι είμαι από το λαό...
προσπαθώ όμως να μιλώ εξ ονόματος του.
Καίσαρας!Καίσαρας! Καίσαρας!Καίσαρας!
Λαέ της Ρώμης!
Την τέταρτη ημέρα της Αντιοχείας...
μπορούμε να γιορτάσουμε την 64η μέρα των αγώνων.
Η φιλευσπλαχνία του Μεγαλειοτάτου...
αυτοκράτορα, αποφάσισε να αφιερώσει αυτή τη μέρα στο λαό της Ρώμης...
προσφέροντας του έναν ιστορικό τελικό αγώνα.
Επιστρέφοντας σήμερα στο Κολοσσαίο, ύστερα από πέντε χρόνια απομόνωση...
ο Καίσαρας έχει τη χαρά να σας παρουσιάσει...
το μοναδικό αήττητο πρωταθλητή...
σε όλη τη ρωμαϊκή ιστορία...
το μυθικό Τίγρη...
από τη Γαλατία!
Ξέρει να χειραγωγεί τέλεια τον όχλο.
Το όνειρο του Μάρκου Αυρηλίου ήταν η Ρώμη.
Δεν είναι αυτο.Δεν είναι αυτό!
Ο Μάρκος Αυρήλιος πέθανε, Μάξιμε.
Εμείς οι θνητοί είμαστε χώμα και σκιά.
Χώμα και σκιά, Μάξιμε!
Εκ μέρους της ομάδας του Αντωνίου Προξιμου...
ο Καίσαρας έχει την τιμή να σας παρουσιάσει...
τον Αίλιο Μάξιμο!
Τον αγκάλιασαν σαν έναν δικό τους.
Ο όχλος είναι αστατος,αδερφε μου. Θα τον ξεχάσει σ' ένα μήνα.
΄Οχι,πολυ πιο γρήγορα.
΄Εχει κανονιστεί.
Οι ετοιμοθάνατοι σε χαιρετούν.
Είμαστε μαζί σου, Μάξιμε.
Τραβήξατε! Τραβήξατε! Τραβήξατε!
Χαλαρώστε! Χαλαρώστε!
- Ξεκοίλιασε τον! - Σκότωσε τον! Σκότωσε τον!
Θάνατος! Θάνατος! Θάνατος! Θάνατος!
Μάξιμος ο Φιλεύσπλαχνος!
Φρουροί! Παραταχθείτε!
Τι θα σε κάνω εσένα;
Δεν λες. . .
να πεθάνεις.
Τόσο διαφορετικοί είμαστε εσύ κι εγώ;
Παίρνεις ζωή όταν πρέπει...
όπως κι εγώ.
Mια ζωή μου μένει ακόμα. Μετά, τελείωσε.
Παρ' την τώρα, τότε.
Μού είπαν ότι ο γιος σου...
τσίριζε σαν κοριτσάκι...
όταν τον κάρφωναν στο σταυρό ...
και η γυναίκα σου...
βογκούσε σαν πόρνη...
όταν τη βίαζαν...
ξανά και ξανά...
και ξανά.
Σύντομα θα έρθει η στιγμή που θα πάψω να σε τιμώ...
Υψηλότατε.
Στρατηγέ!
- Στρατηγέ! - Κικέρωνα!
- Που έχετε στρατοπεδεύσει; - Στην ΄Οστια.
- Σ' αγαπάμε, Μάξιμε! - Ζήτω ο νικητής!
Πες στους άντρες ότι ζει ο στρατηγός τους. Ελάτε να με βρείτε.
- Προχώρα! - Ελάτε να με βρείτε!
Σε ακούν;
Ποιοι;
Η οικογένεια σου, στην άλλη ζωή.
- Ναι. - Και τι τους λες;
Στο γιο μου...
λέω ότι θα τον δω ξανά σύντομα...
και να έχει τεντωμένα τα πόδια όταν καβαλάει το άλογο του.
Στη γυναίκα μου...
δε σε αφορά τι λέω.
Και τώρα αγαπούν το Μάξιμο για την ευσπλαχνία του.
Δεν μπορώ να τον σκοτώσω, γιατί θα γίνω ακόμα πιο σκληρός.
΄Ολη η υπόθεση είναι σαν ατελείωτος εφιάλτης.
Σε προκαλεί.
Κάθε του νίκη είναι και μια πρόκληση.
Το βλέπει ο όχλος, το βλέπει και η σύγκλητος.
΄Οσο ζει, τόσο γίνονται πιο ατρόμητοι.
- Σκότωσε τον. - ΄Οχι.
Δεν πρόκειται να τον κάνω μάρτυρα.
Μού είπαν...
για κάποιο θαλάσσιο φίδι...
που προσελκύει τα θύματα του με πολύ ασυνήθιστο τρόπο.
Μένει ακίνητο στο βυθό σαν να είναι τραυματισμένο.
Το πλησιάζουν οι εχθροί του...
κι όμως αυτό παραμένει ακίνητο.
Μετά, οι εχθροί του αρχίζουν να το δαγκώνουν...
αλλά αυτο,και πάλι ακίνητο.
Δηλαδή...
θα μείνουμε ακίνητοι...
και θ' αφήσουμε τους εχθρούς μας να έρθουν να μας δαγκώσουν.
Να ακολουθήσει όλη η σύγκλητος.
Κικέρωνα, φίλε μου. Νόμιζα ότι δεν θα σε ξανάβλεπα.
- Κι εγώ σε νόμιζα νεκρό. - Παρ' ολίγο.
- Πόσο είναι οι άντρες στην ΄Οστια; - ΄Ολο το χειμώνα.
- Και πως είναι; - Χοντροί και βαριεστημένοι.
- Ποιος είναι διοικητής; - Κάποιος τρελός απ' τη Ρώμη.
Πότε θα μπορέσουν να πολεμήσουν;
Για σένα, αύριο κιόλας.
Θέλω να κάνεις κάτι για μένα.
Κοπιάστε. Αν δεν έχετε πάει στην αρενα,δείτε το θέαμα εδώ.
Ο γίγαντας Μάξιμος νικάει τον αυτοκράτορα Κόμοδο.
Τι θα κάνουμε; Προκαλεί τους πάντες.
Θεούλη μου!
- Τον νίκησε,τον νίκησε! - Κάντε περα!Καντε πέρα!
Υπηρέτησα τον πατέρα σου στη Βιντομπονα.
- Πίσω. - Δέσποινα.
Υπηρέτησα τον πατέρα σου στη Βιντομπονα.
Πίσω!
Υπηρέτησα το στρατηγό Μάξιμο. Και τον υπηρετώ ακόμα.
Σταματήστε.
Κάνε πίσω.
Ο στρατηγός είπε ότι θα συναντήσει τον πολιτικό σου.
Για την πίστη σου, στρατιώτη.
Ευχαριστώ, κυρία μου.
΄Αφησε μας.
Συγκλητικέ Γρακχε.
Στρατηγέ.
Η παρουσία μου εδώ σήμερα πιστεύω πως δείχνει...
ότι μπορείς να με εμπιστευτείς.
- Είναι μαζί σου η σύγκλητος; - Η σύγκλητος;
Ναι.Mπορω να μιλήσω εκ μέρους της.
Θα εξαγοράσεις την ελευθερία μου και να με βγάλεις απ' τη Ρώμη;
Για ποιο λογο;
Να με βγάλεις έξω απ' τα τείχη.
Να έχεις καλά άλογα να με πάνε στην ΄Οστια.
Εκεί έχει στρατοπεδεύσει ο στρατός μου.
Την επόμενη το βραδύ, θα γυρίσω επικεφαλής 5.000 ανδρών.
Οι λεγεώνες έχουν καινούργιους διοικητές...
πιστούς στον Κόμοδο.
Περίμενε να με δουν ζωντανό οι άντρες και θα δεις σε ποιον είναι πιστοί.
Αυτό είναι τρέλα.
Εκατό χρόνια έχει να μπει ο στρατός στη Ρώμη.
Δεν αλλάζω μια δικτατορία με μια άλλη!
Ο καιρός για ημίμετρα και συζητήσεις πέρασε, Συγκλητικέ.
Και μετά το ένδοξο σου πραξικόπημα, τι γίνεται;
Θα πάρεις τους 5.000 πολεμιστές σου και θα φύγεις;
Θα φύγω.
Οι στρατιώτες θα μείνουν να σας προστατεύσουν...
υπό τις εντολές της συγκλήτου.
Δηλαδή...
θα κατακτήσεις όλη τη Ρώμη, και θα την ξαναδώσεις στο λαό;
Πες μου το λόγο.
΄Ηταν η τελευταία επιθυμία ενός ετοιμοθάνατου ανθρώπου.
Θα σκοτώσω τον Κόμοδο.
Τη μοίρα της Ρώμης, την αφήνω σ' εσάς.
Ο Μάρκος Αυρήλιος σε εμπιστευόταν.
Η κόρη του σε εμπιστεύεται.
Θα σε εμπιστευτώ κι εγώ.
Δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Δώσε μου δυο μέρες...
και θα εξαγοράσω την ελευθερία σου.
Να φροντίσεις...
να μείνεις ζωντανός...
αλλιώς θα πεθάνω εγώ.
Τώρα πρέπει να φύγουμε.
Δεν θα πετύχει.
Ο αυτοκράτορας ξέρει παρά πολλά.
΄Οσο για μένα...
η κατάσταση είναι επικίνδυνη.
Θα πληρωθείς όταν γυρίσω.
Σου δίνω το λόγο μου.
Το λόγο σου; Κι αν δεν γυρίσεις;
Θυμάσαι τι σημαίνει εμπιστοσύνη, Προξιμε;
Εμπιστοσύνη;
Ποιον να εμπιστευθώ;
- Θα σκοτώσω τον Κόμοδο. - Γιατί να θέλω να τον σκοτώσεις;
Αυτός με κάνει πλούσιο.
Ξέρω...
ξέρω ότι κρατάς το λόγω σου, Στρατηγέ.
Ξέρω ότι θα πέθαινες για την τιμή.
Θα πέθαινες για τη Ρώμη.
Θα πέθαινες για τη μνήμη των προγόνων σου.
Από την άλλη όμως πάλι...
εγώ προσφέρω θέαμα.
Φρουρέ!
Σκότωσε τον άνθρωπο που σε απελευθέρωσε.
Πραιτοριανοί,΄Αρχοντα.
Αλτ!
Που ήσουν;
Σε ζήτησα.
Σε παρακαλώ, αδερφέ μου.
Τι σε βασανίζει;
΄Εχει καινούργιο εραστή ο Γρακχος;
Δεν ξέρω.
Νόμιζα ότι τον είχες δει.
Μολύνει στους πάντες σαν φρικτός πυρετός.
Για την υγεία της Ρώμης, η σύγκλητος πρέπει να αιματοκυλιστεί.
Θα αιματοκυλιστεί και αυτός.
Πολύ σύντομα.
΄Οχι όμως απόψε.
Θυμάσαι τι είχε πει κάποτε ο πατέρας μας;
''Είναι ένα όνειρο...
τρομακτικό όνειρο...
η ζωή.''
Πιστεύεις ότι είναι αλήθεια;
Δεν ξέρω.
Εγώ νομίζω ότι είναι.
Κι έχω μόνο εσένα να το μοιραστώ.
΄Ανοιξε το στόμα σου.
Ξέρεις πόσο σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
΄Εξω. Βγες έξω!
Κουνήσου!
Συγχαρητήρια, Στρατηγέ.
΄Εχεις πολύ πειστικούς φίλους.
Ο αδερφός μου συνέλαβε τον Γρακχο.
Δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο. Πρέπει να φύγουμε απόψε.
Ο Προξιμος θα έρθει τα μεσάνυχτα να σε πάει στην πύλη.
Ο υπηρέτης σου, ο Κικερωνας, θα σε περιμένει εκεί με άλογα.
Εσύ τα κανόνισες όλα αυτά;
Ναι.
Διακινδυνεύεις πολύ.
΄Εχω πολλές οφειλές.
Δεν έχεις καμιά οφειλή.
Αγαπάς το γιο σου. Είσαι δυνατή γι' αυτόν.
Βαρέθηκα να είμαι δυνατή.
Ο αδερφός μου μισεί τους πάντες και ιδιαίτερα εσένα.
- Επειδή επέλεξε εμένα ο πατέρας σου. - ΄Οχι.
Επειδή σε αγαπούσε ο πατέρας μου.
Κι επειδή σε αγαπούσα κι εγώ..
Πριν από πολύ καιρό.
΄Ημουν διαφορετική τότε;
Γελούσες περισσότερο.
Σ' όλη μου τη ζωή ένιωθα μόνη...
εκτός όταν ήμουν μαζί σου.
Πρέπει να φύγω.
Ναι.
Σε νίκησα.
Δεν είναι λίγο αργά να κάνεις το λεγεωνάριο;
Δεν είμαι λεγεωνάριος.
- Δεν είσαι λεγεωνάριος; - Είμαι μονομάχος.
Μονομάχος;
Οι μονομάχοι παίρνουν μέρος μόνο στους αγώνες.
Δεν προτιμάς να είσαι ρωμαίος πολεμιστής σαν τον Ιούλιο Καίσαρα;
Είμαι ο Μάξιμος, ο σωτήρας της Ρώμης!
Ο σωτήρας της Ρώμης;
Ποιος το είπε αυτό ;
Που είναι ο Λουκιος;
Με τον αυτοκράτορα.
- Δεν μπορεί. - Ναι, το έκανε.
Το πήρε από ένα καλάθι. . .
και το έβαλε στο στήθος της, ακριβώς πάνω απ' την καρδιά της.
Και τη δάγκωσε στο στήθος;
Ναι.
Ξέρεις, Λουκιε, οι γυναίκες καμιά φορά...
συμπεριφέρνονται περίεργα και κάνουν παράξενα πράγματα για την αγάπη.
Εγώ το βρίσκω βλακεία.
Κι εγώ.
Αδερφή μου,ελα μαζί μας.
Διάβασα στον καλό μας Λουκιο.
- Κι εγώ διάβαζα. - Ναι.
Είναι πολύ έξυπνο αγόρι. Θα γίνει μεγάλος αυτοκράτορας μια μέρα.
Διαβάζαμε για τον τρομερό Μάρκο Αντώνιο...
και τις περιπέτειες του στην Αίγυπτο.
Και η βασίλισσα αυτοκτόνησε με ένα φίδι.
Περίμενε να μάθεις τι έπαθαν οι προγονοί μας.
Αν είσαι καλό παιδί, αύριο βράδυ θα σου διαβάσω για τον Κλαύδιο.
Τον πρόδωσαν...
όσοι ήταν πιο κοντά του...
το ίδιο του το αίμα.
Ψιθύριζαν σε σκοτεινές γωνιές...
έβγαιναν αργά τη νύχτα...
και συνωμοτούσαν...
και συνωμοτούσαν.
Ο Κλαύδιος όμως ήξερε ότι κάτι ετοίμαζαν.
Το ήξερε ότι ήταν πολυάσχολες μέλισσες.
Mια νύχτα, κάθισε με μια απ' αυτές...
την κοίταξε...
και της είπε...
''Πες μου τι ετοιμάζεις...
μικρή πολυάσχολη μέλισσα...
αλλιώς θα υποφέρουν οι πιο αγαπητοί σου.
Θα με δεις να λούζομαι με το αίμα τους.''
Ράγισε η καρδιά του αυτοκράτορα.
Η μικρή μέλισσα τον είχε πληγώσει πιο βαθιά...
απ' ότι θα τον πλήγωνε ποτέ οποιοσδήποτε άλλος.
Τι λες πως έγινε μετά, Λουκιε;
Δεν ξέρω, θείε.
Η μικρή μέλισσα του τα είπε όλα.
΄Ανοιξε,εν ονοματι του αυτοκράτορα!
Προξιμε!
΄Ανοιξε τις πύλες, εν ονοματι του αυτοκράτορα!
΄Ανοιξε τις πύλες!
΄Ανοιξε τις πύλες, Προξιμε.
Θες να πεθανεις,γερο;
Ορίστε.
΄Ολα είναι έτοιμα.
Φαίνεται πως κέρδισες την ελευθερία σου.
Κινδυνεύεις να γίνεις καλός άνθρωπος;
- Γιουπα. - Οι εχθροί του αυτοκράτορα πεθαίνουν!
Ανοίξτε τις πύλες!
Τραβήξατε!
Γρηγορα!΄Ενα ζυγό στα αριστερά!
Χρειάζομαι ελάχιστο χρόνο. Mη ρισκάρετε τη ζωή σας.
Αν δεν θέλετε να συμμετάσχετε γυρίστε στα κελιά σας.
Θα σε περιμένουμε εδώ, Μάξιμε.
- Δύναμη και τιμή. - Πάμε.
Δύναμη και τιμή.
Σκοπεύσατε. Ετοιμάστε τα τόξα σας!
Χώμα και σκιά.
Με συγχωρείς.
Τελείωσαν όλα.
Και τι θα γίνει ο ανιψιός μου;
Τι θα γίνει η μητέρα του;
Τους πρέπει να έχουν τη μοίρα του εραστή της;
΄Η πρέπει να φανώ φιλεύσπλαχνος;
Κόμοδος ο Φιλεύσπλαχνος.
Ο Λουκιος θα μείνει μαζί μου τώρα.
Κι αν η μητέρα του...
με κοιτάζει...
με τρόπο που με δυσαρεστεί...
θα πεθάνει ο μικρός.
Αν η μητέρα του αποφασίσει...
να φανεί γενναία...
και δώσει τέλος στη ζωή της...
ο μικρός θα πεθάνει.
΄Οσο για σένα...
θα με αγαπάς...
όσο σε αγαπούσα.
Θα μου χαρίσεις έναν διάδοχο...
από αγνό αίμα...
ώστε ο Κόμοδος και ο απόγονος του...
να κυβερνούν χιλιάδες χρόνια.
Δεν είμαι φιλεύσπλαχνος;
Σε καλούν.
Ο στρατηγός...
που έγινε δούλος.
Ο δούλος που έγινε μονομάχος.
Ο μονομάχος που αψήφησε έναν αυτοκράτορα.
Εντυπωσιακή ιστορία.
Τώρα ο κόσμος θέλει να μάθει πως τελειώνει η ιστορία.
Μόνο ένδοξος θάνατος ταιριάζει.
Και τι πιο ένδοξο...
από το να προκαλέσεις τον ίδιο τον αυτοκράτορα στην αρένα;
Θα μονομαχούσες μαζί μου;
Γιατί όχι;
Λες να σε φοβάμαι;
Νομίζω ότι φοβόσουν σε όλη σου τη ζωή .
Εκτός απ' τον Μάξιμο τον Αήττητο, ποιος άλλος δεν φοβάται;
΄Ηξερα κάποιον που είπε κάποτε, ''Ο θάνατος χαμογελά σε όλους μας.
Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να του χαμογελάσουμε κι εμείς.''
Αναρωτιέμαι.
Χαμογέλασε ο φίλος σου όταν πέθαινε;
Εσύ πρέπει να ξέρεις.
΄Ηταν ο πατέρας σου.
Αγαπούσες τον πατέρα μου, το ξερώ...
μα τον αγαπούσα κι εγώ.
Αυτό μας κάνει αδέρφια, ψέματα;
Χαμογέλασε μου, αδερφέ.
Βάλτε του την πανοπλία. Καλύψετε του την πληγή.
Σχηματίστε κύκλο!
Κοιντε, ένα σπαθί!
Δώσε μου το σπαθί σου.
΄Ενα σπαθί!Δωστε μου ένα σπαθί!
Κρατήστε τα σπαθιά σας.
Ελευθερώστε τους άντρες μου.
Να αποκατασταθεί ο συγκλητικός Γρακχος.
Η Ρώμη ήταν ένα όνειρο.
Θα γίνει πραγματικότητα.
Αυτή ήταν η επιθυμία του Μάρκου Αυρηλίου.
Ελευθερώστε τους κρατούμενους!
Ο Λουκιος δεν κινδυνεύει.
Πήγαινε μαζί τους.
Γύρισες σπίτι σου.
Αξίζει η Ρώμη τη ζωή ενός καλού άντρα;
΄Ετσι πιστεύαμε κάποτε.
Κάντε μας να το πιστέψουμε πάλι.
΄Ηταν στρατιώτης της Ρώμης.
Να τον τιμήσετε.
Ποιος θα με βοηθήσει να τον μεταφέρουμε;
Τώρα είμαστε όλοι ελεύθεροι.
Θα σε ξαναδώ σίγουρα.
΄Οχι όμως σύντομα.
΄Οχι σύντομα.
*****Edited by Duder*****